رفتن به محتوا

مصورسازی داده

وضعیت: پیش‌نویس

هر نمودار به یک پرسش پاسخ می‌دهد و عنوانش همان پاسخ است.

  1. عنوان کنشی: یک جمله که یافته را می‌گوید («بهره‌وری بعد از استقرار سیستم جدید ۲۲٪ رشد کرد»).
  2. زیرعنوان: شاخص، واحد، دوره و مبنا، با رنگ text-secondary.
  3. راهنما: فقط برای دو سری یا بیشتر، بالای نمودار. برچسب مستقیم بهتر است.
  4. محورها و خط‌های راهنما: خط‌های افقی مویی با gray-20، چهار تا شش گام با عددهای گرد.
  5. یادداشت: رویداد یا نقطهٔ مهم، کنار داده و روی زمینهٔ accent-subtle.
  6. برچسب محورها: کوتاه و افقی، هرگز چرخیده.
  7. منبع: زیر یک خط مویی؛ منبع، تاریخ، و «دادهٔ نمایشی» اگر داده واقعی نیست.
  • دسته‌ای: chart-1 تا chart-5 با همین ترتیب ثابت. از سری ششم، «سایر» با chart-other.
  • برجسته‌سازی (رایج‌ترین حالت در ارایه): سری مورد بحث با accent، بقیه با chart-other.
  • ترتیبی: chart-seq-1 تا chart-seq-6.
  • واگرا: قرمز برای منفی، فیروزه‌ای برای مثبت و gray-20 در میانه.
  • وضعیت: positive، warning و negative فقط برای خوب، احتیاط و بد، همیشه با برچسب یا آیکن.
  • رقم فارسی در نمودار. هزارگان «٬»، اعشار «٫» و درصد «٪» چسبیده به عدد.
  • واحد و مقیاس در زیرعنوان («میلیارد تومان»)، نه کنار هر عدد.
  • حداکثر یک رقم اعشار؛ درصد معمولاً بدون اعشار. یک دقت در هر نمودار.
  • محور نمودار میله‌ای و ستونی همیشه از صفر شروع می‌شود.
  • زمان حتی در چیدمان راست‌به‌چپ از چپ به راست پیش می‌رود. میله‌های افقی از راست رشد می‌کنند.
  • دسته‌ها به ترتیب مقدار مرتب می‌شوند، مگر ترتیب طبیعی داشته باشند.

نمودار سه‌بعدی، نمودار دومحوره، نمودار دایره‌ای با بیش از پنج بخش، پالت رنگین‌کمانی و آیکن تزیینی به جای میله.

  • متن راست‌چین، عددها با رقم هم‌عرض و یک دقت در هر ستون.
  • واحد در سرستون یا زیرعنوان.
  • سرستون با راوی SemiBold و رنگ text-secondary و خط ۲ پیکسلی زیر آن؛ ردیف‌ها با خط مویی؛ بدون خط عمودی و بدون راه‌راه.
  • ردیف جمع Bold، با خط ink بالای آن.
  • برای برجسته کردن ستون یا خانه، زمینهٔ accent-subtle، نه رنگ متن.